1926 yılında İzmir'de doğan Gökşin Sipahioğlu kariyerine spor muhabiri olarak başladığı İstanbul Ekpres gazetesinde daha sonra yazı işleri müdürü olarak görev aldı. İlk foto-röportajını 1956'da Sina Savaşı'nda gerçekleştirdi. 1957'de Halil Lütfü Dördüncü ve Ayhan Cecan ile birlikte ve Aziz Nesin ve Altan Öymen'in işbirliğiyle Yeni Gazete adlı gazeteyi kurdu. 1960'da Vatan gazetesi genel yayın yönetmeni oldu. Daha sonra, örnek teşkil eden cesareti, merakı, analiz ve öngörü duyguları ile hep ilk oldu. Hiç bir Batılı gazetecinin giremediği komünist Arnavutluk'a ilk giden, füze krizi sırasında giriş-çıkışların yasaklandığı Küba'ya gemici pasaportu ile giderek orada ilk çalışan...
1962'de dış haberler muhabiri olarak Hürriyet gazetesinde çalışmaya başladı. 1966'da Hürriyet'in Paris bürosuna atandı. 1968 Mayısında Quartier Latin'deki olayları gazetesi için izledi. 1982'ye kadar Hürriyet için çalıştı. 1969 yılında, 16m2 gibi küçük bir mekânda ama dünyanın en güzel caddesi Champs-Elysées'de, "dünyanın en büyük fotoğraf ajansını", yani Sipa'yı kurmaya karar verdi.
"Basının mutlu günlerindeki büyük muhabirlerin ilk temsilcisi Gökşin'in seçkin bir fotoğrafçı olduğunu sıklıkla unutuyoruz. Ona saygı çerçevesinde gerçekleşen bu sergi, onun kadraj duygusunu, harekete olan ilgisini, empati ve insancıllığının yanı sıra zor ışıkta çalışma, Tarihi yapan konuları seçme ve sürekli hazır durumda olma becerilerini de açığa çıkarıyor."
Agnès de Gouvion Saint-Cyr, Fotoğraf genel müfettişi, Fransız Kültür ve İletişim Bakanlığı.
Bu sergi, Maison Européenne de la Photographie (Paris) tarafından gerçekleştirilmiş ve MEP Müdürü Jean-Luc Monterosso, Sipa Press'in Kültürel Projeler ve Sergiler Sorumlusu Ferit Düzyol ve MEP sergi görevlisi Sophie Kulczewski tarafından tasarlanmıştır.

İstanbul Fransız Kültür Merkezi 5 - 25 şubat
Ankara Fransız Kültür Merkezi 9 - 28 nisan

19. yy. sanat sahnesinde, Binbir Gece, takipçilerini çeşitli şekillerde baştan çıkarır. En çok görüleni, edebiyatta, eserlerin illüstrasyonlarında, ya da sahne yorumlarında, karakterlerinde hatta heykellerdedir. Emmanuel Frémiet'in Şehrazat heykeli (1878) ya da Adrien Dauzats'ın Denizci Simbad tablosu (1868) gibi. Bu konularla kurulan yakınlık ilişkisi, sahne yorumları ile genel olarak sanat hayatına işlemiştir ve sanat eleştirmenleri bu hikayelerin dünyasına ait gözlemlerin zenginleşmesini sağlamıştır. Kullanılan renkler değerli taşların renkleridir, paletler sanki birer ekrandır. Goncourt kardeşler doğulu eserleri Decamps ile eş tutar. Bu yüzyılın ikinci yarısında, İslam sanatlarının Fransa'da bu şekilde yorumlanması, "Doğu"nun tasvirine tanıklık edecektir.

İstanbul Fransız Anadolu Araştırmaları Enstitüsü, 6 Mart Cuma

Manu Codjia klasik gitar eğitimine doğduğu şehir olan Chaumont Müzik Okulu'nda başladı.
2 yıl klasik gitar eğitiminin ardından, 13 yaşında gitarıyla ilk kez caz müziği çaldığında, bunu meslek olarak seçmeye karar verdi. 1994 - 1998 yılları arasında Yüksek Müzik Konservatuvarı'nda (CNSM) François Jeanneau, Hervé Sellin, Jean-François Jenny-Clarke, Francis Théberge ve Daniel Humair ile çalıştı. Müzik gelişiminde Daniel Humair, Erik Truffaz ve Henri Texier gibi müzisyenler önemli rol oynadı. 1999 yılında Concours National de Jazz de La Défense'da solist birincilik, Mathieu Donndarier Trio ile grup birincilik, Spice Bones ile grup ikincilik ve Gueorgui Kornazov Quintette ile grup üçüncülük ödüllerini aldı. 2001 yılında yine aynı yarışmada Dr. Knock ile grup birincilik ve Alerta G. ile FNAC ödülünü kazandı.Codjia, başkalarının müziklerini çalarken bile, kendi sesini bu müziğe katıyor… Gizli de olsa, gitarını kendisi için "konuşturuyor". Ve söyleyecek çok şeyi var. Ve bunları kimi zaman funk, rock elektro ya da reggie esintileriyle anlatıyor…
Manu Codjia'nın kendi triosu ile 2006 yılında çıkardığı albümü "Songlines" sanatçının müzikal evrenini en iyi şekilde yansıtan ses kombinasyonları aradığı bir laboratuar niteliğinde…
Bilgi ve bilet: www.iksev.org

Ankara Fransız Kültür Merkezi, 10 Mart Salı

16. İzmir Avrupa Caz Festivali kapsamında, İKSEV ve Goethe Institut İzmir işbirliğiyle
Olabileceği kadar Brass! European TV Brass Trio üç kendine özgü metal nefesli çalgı müzisyen ve bestecinin farklı birleşiminden oluşuyor. Davul ya da basgitar olmaksızın güçlü bir ritim, gitar ya da keyboard olmaksızın güçlü ve modern bir uyum. Karmaşık ya da basit kompozisyonlar, serbest doğaçlamalar ile karışıyor. Birçok mekanda akustik olarak çalabilen bu grubun alışılmadık sesi sizi şaşırtacak. Sadece üç çalgı ile çok fazla seçenek sunuyorlar. Bu da bizlere çok kısa bir süredir var olmalarına karşın Avrupa'da birçok TV kanalının ilk seçimi olduklarını açıklayabilir.
Bilgi ve bilet: www.iksev.org

Antalya Akdeniz Üniversitesi, 13 Mart Cuma

Selçuk Dinçer tarafından düzenlenen bu neşeli festival, Büyükşehir Belediyesi, Konak Belediyesi, Çiğli Belediyesi, Karşıyaka Belediyesi, Narlıdere Belediyesi, İzmir İtalya Konsolosluğu, İstanbul Avusturya Kültür Ofisi, İzmir Gürcistan Fahri Konsolosluğu, Dokuz Eylül Üniversitesi ve Forum Bornova Alışveriş Merkezi'nin desteğini almaktadır.
La Cabane de Pepe
Sunan Daniel Raffel
Her yaştan seyirci için
Gezici küçük tiyatro sahnesi kalabalık içinde dolaşmaktadır. Meraklı bir karakter "Pépé" kulübesinden çıkar ve etrafındakileri şaşırtır. Bu gezgin oyuncu, kimi zaman şefkatli kimi zaman acımasız, seyirci ile birlikte oluşturduğu ilişki ile doğaçlama çeşitli kişilikler oluşturuyor…
Bilgi ve program için: www.izmirkuklagunleri.com

Vietnam çalışmaları, Çince ve siyaset bilimi alanında eğitim gören Lionel Vairon, eski bir gazeteci ve sırasıyla Kamboçya, Tayland ve Irak'ta görev almış bir diplomattır. Ulusal Doğu Dilleri ve Uygarlıkları Enstitüsü'nde ders veren Vairon, Ulusal Savunma Yüksek Eğitim Enstitüsü ve Ordulararası Savunma Koleji'nde konferans vermektedir. Vairon aynı zamanda, şirketler ve kamu kurumlarına, başta Çin olmak üzere, uluslararası alandaki gelişimleri yönünde, danışmanlık yapmaktadır.
Uzmanlaşmış dergilerde birçok makalesi yayınlanan Vairon'un "Çin'in meydan okuyuşu: Çin jeopolitiğine giriş" adlı kitabı (Ellipses Yayınevi, 2006) bulunmaktadır.
Lionel Vairon İzmir'deki konferansında, 2008 yılı krizlerinin izinde Çin'in uluslararası topluluk içerisindeki yeni yeri üzerine konuşacaktır.

İstanbul Fransız Kültür Merkezi, 19 Mart Perşembe

MEDA grubuna bağlı 6 ülkeden 12 yönetmen, (Mısır, Filistin, Fas, Türkiye, Tunus, İsrail) üçüncü ve son GREENHOUSE (Eurome Audiovisuel II tarafından finanse edilen MEDA ülkeleri genç belgesel yönetmenleri destek Sivil Toplum Kuruluşu) seminerine katılmak üzere 19-22 Mart tarihleri arasında İzmir Fransız Kültür Merkezi'nde buluşacaklar.
Seminerin konusu "Bir proje nasıl sunulmalı". Katılımcılar, eğitimcileri - John Appel, Hans Robert Eisenhauer Bettina Hatami Steven Seidenberg - ile birlikte, jenerikleri de dahil olmak üzere projelerinin sunum unsurlarını sonlandıracaklar. Son halini alan farklı projelerin sunumları, aralarında uluslararası belgesel yapımcılarının da bulunduğu önemli kişilere yapılacak. Bu kişiler arasında "Cinema World Fund in Berlin" yönetmeni Sonja Heinen, aynı zamanda ABD'de bağımsız yapımların finansmanı, dağıtımı ve tanıtımına katkıda bulunan "Independent Television Service (ITVS)" Başkan yardımcısı Claire Aguilar, " Sundance Documentary Fund " yönetmeni Cara Mertes, Al Jazeera International kanalının yönetmeni Giles Trendleve , Arte France kanalından Alex Szalat gibi isimler bulunuyor.

Bir Fransız kadın ve iki çocuğu, 1930'lu yıllarda Çinhindi'nde yaşamaktadır. Bu kadın, denizin ekinleri silip süpürmesini engellemek, köylülerin yaşama şartlarını iyileştirmek ve böylece çocuklarının açlık ve koleradan ölmesini önlemek için Pasifik'e karşı barajlar kuracaktır: Pasifiğe karşı bir baraj adaletsizliğe karşı kararlı bir mücadele ile dolu bir yaşam projesidir.
"Maud Andrieux, Duras edebiyatının bu önemli eserinin tiyatro uyarlaması ile karşımızda. Otobiyografik öğeler taşıyan bu muhteşem romanın derin anlamını seyirciye sunabilmek için, sahnede tek başına, kendini Marguerite Duras'nın sözcüklerinin ve yaşanmışlıklarının hizmetine bırakıyor… " Idecaf / Ho Chi Minh Ville Fransa Başkonsolosluğu / Vietnam.

Ankara Fransız Kültür Merkezi 24 Mart
İstanbul Fransız Kültür Merkezi 26 Mart

Philippe Davaine 1953 yılında Fransa'nı kuzeyinde bir yer olan Saint-Amand-les-Eaux'da doğdu. Turnai Yüksek Mimarlık Okulu ve Tourcoing Güzel Sanatlar Okulu'na devam etti. Grafikçi, afiş sanatçısı ve senograf olan Davaine, eğitimi sayesinde çocuk edebiyatında konuların sayfalarda canlandırılması konusunda duyarlılık kazandı. Teknik alandaki profesyonelliği, fikirlerin görselleştirilmesi olduğu kadar mekanın yapısı konularıyla ilgilenmeye başladı. Eserlerinde, desenleri ile, canlıları ve mekanları şaştırtıcı bir şekilde ifade edebilecek optik yanılgılar yaratma arayışına girmiştir.
Desenlerini yaptığı eserlerinden bazıları: Poil de Carotte, Jules Renard (Gallimard, 1982), Le Second livre de la jungle, R.Kipling (Gallimard, 1987), Cyrano de Bergerac, Edmond Rostand (Gallimard, 1990), Le roman de Renart (Gallimard, 2002 et 2008).

23 yaşındaki Parisli müzisyen Thibault Cauvin kuşkusuz kendi neslinin en yetenekli ve karizmatik gitaristleri arasında yer alıyor. Bordeaux ve Paris konservatuvarlarındaki başarılı eğitiminin ardından uluslar arası pek çok yarışmaya katılan sanatçı, 20yaşında 13 uluslar arası ödül almayı başaran tek gitaristtir. Dünyadaki birçok önemli festival ve sahne tarafından davet alan bu genç yetenek, bugüne dek tüm kıtalarda 500'ün üzerinde verdiği konserde eleştirmenlerin ortak övgüsünü almıştır.
Program:
4 Sonatas, Scarlatti; Grande Sonate, Paganini; Night and day, Dyens; Koyunbaba, Domeniconi
* İstanbul Fransız Kültür Merkezi 4 Şubat

“-1 Güncel Sanat için Şebeke” isimli çalışma grubunun yürüttüğü İzmir Güncel Sanat Arşivi projesi kapsamında yürütülecek programın ilk sergisidir.
Çalışmalarını İzmir'de sürdüren fotoğraf ve video sanatı üzerine odaklanmış iki sanatçıya yer veren bir sergi. Uygar Özel'in Amsterdam sokaklarında karşılaştığı mucizevi bir an üzerine oluşturduğu bir video çalışmaya ve Nur Muşkara'nın İzmir merkezinden şehir dışına doğru süregelen güzergahı doğrultusunda fotoğraf makinesinin objektifine takılan gündelik hayatın aktörlerine yer veren sergi iki belgeselci çalışma disipliniyle kendiliğinden oluşmuş günlük yaşam pratikleri içerisindeki mucizelere tanıklık etmemizi sağlıyor.
1978 İzmir doğumlu sanatçı ve küratör Borga Kantürk D. E. Ü. Resim Bölümü’nde okudu ve yüksek lisansını tamamladı. 2002'den bu yana aynı bölümde asistan olarak çalışmaktadır. 2005'te Platform Garanti Çağdaş Sanat Merkezi ve Finlandiya'nın Helsinki şehrindeki HIAP'ın desteklediği ihtisasını tamamladı. FRAME ve Av-Arkki (Finlandiya), K2 Sanat Merkezi'nin destekleriyle uluslararası sergi ve organizasyonların küratörlüğünü yaptı. KUTU Portatif Sanat Galerisi (2001)'nin kurucusu ve yöneticisidir olmanın yanı sıra, kurucularından olduğu K2 Sanat Merkezi'nde proje yöneticisidir.
www.borgakanturk.blogspot.com

Konferanslar Serisi
« Doğu: Antoine Galland’ın Binbir Gece Masallarından yola çıkan bir Batı rüyası (1704) »
Doğu, Fransız edebiyatına, sahne yoluyla girmek için Aydınlanma Çağı’nı beklemeseydi, Moliere- Kibarlık Budalası (1670) ya da Racine – Beyazıt (1672) Saray, Avrupa halkı için daha aşina bir yer olabilirdi. Unutmamak gerekir ki 16. yüzyıldan itibaren bütün büyün üniversitelerde bir Arap kürsüsü bulunuyordu. Colbert, Antoine Galland’ın da devam ettiği, çevirmenlerin İstanbul’a gitmeden önce öğrendikleri Arapça, Farsça ve Türkçe gibi dillerini geliştirdikleri « Dil oğlanları » isimli bir bölüm de açmıştı. Binbir Gece Masalları’nın ilk iki cildinin yayınlanması ile Doğu nesiller boyunca okuyucuları kendine hayran bırakacaktı… Sanatın her alanı bundan ilham almıştır; resim, edebiyat, dekoratif sanatlar, moda ve elbette tiyatro, opera, dans, sirk ve sinema. Peki, bu hayranlığın sebebi neydi? 4 Konferanslık bu seride her biri kendi alanında uzman olan konuklarımız bizlere, gizem, refah, fantezi, ihtişam ama aynı zamanda aşk ve ölüm’den oluşan bu uzak diyarın anahtarlarını sunacak.
* 16 Şubat Pazartesi, Fransız Anadolu Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul

Konsept ve sahneye koyan Nino D'Introna
Oyuncular Angélique Heller ve Jennifer Testard
İki kadın aynı gün evlerine döndüklerinde, farklı sebeplerden dolayı artık hiç bir şeyleri kalmadığını fark ederler. Daireleri boştur. Yan yana yaşayan bu iki yalnız insan, birbirleriyle iletişim kurmaya ve ellerinde kalan çok az şeyi paylaşmaya başlayacaktır. Geri kalan ise hayal gücünün elindedir.
"Kimi zaman komik, melankolik, duygu yüklü. Neşterle kesilmişçesine, gerçek durum tiyatrosu, tam da yapmayı sevdiğim gibi… çıkış noktası biraz dramatik görünmesinin sebebi ise, ortamın alevlenmesine, kendini müziğe kaptırıp gitmeye bir davet, sessiz anların gücüne saygı duyarak boşluktaki harekete kapılmak…" Nino D'Introna
Ses ve Müzik Patrick Najean
Işık Andrea Abbatangelo
Kostüm Robin Chemin
Yapım
Yeni Nesil Tiyatrosu / Lyon Devlet Drama Merkezi
Rhône Genel Konseyi'nin desteğiyle.
* Eskişehir Haller Gençlik Merkezi 15 Şubat
* Ankara Fransız Kültür Merkezi 16 Şubat